Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ· πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης Σου. Ωσαννά εν τοις υψίστοις· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου. Ωσαννά εν τοις υψίστοις (Άγιος, Άγιος, Άγιος είσαι Κύριε των Δυνάμεων· γεμάτος ο ουρανός και η γη από τη δόξα Σου. Σώσε μας, ύψιστε Θεέ· ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου. Σώσε μας, ύψιστε Θεέ)
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

Το Θαύμα της Παναγίας μας στον νεαρό Στέφανο

Στά 1530, στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα, ένας τίμιος νέος, ό Στέφανος, γύριζε κάποια μέρα από την πόλη στο χωριό του.Στόν δρόμο συνάντησε κι άλλους οδοιπόρους, κι έ τσι βάδιζαν όλοι μαζί συντροφιά. Κάποια στιγμή διέκριναν μακριά μερικούς νεαρούς, πού μετέφεραν αλεύρι από τον μύλο. Ή παρέα του Στέφανου μπήκε σε πειρασμό.

- Δεν τους κλέβουμε το αλεύρι; είπαν μεταξύ τους. Κανείς δεν μας βλέπει. Θα το μοιραστούμε καί θα το μεταφέρουμε στα σπίτια μας.

Όλοι συμφώνησαν, εκτός από τον Στέφανο.

— Είναι αμαρτία! διαμαρτυρήθηκε. Κι υστέρα, δεν θα ξεφύγουμε τη δικαιοσύνη. Θα τιμωρηθούμε σαν ...
ληστές καί κακοποιοί.

Εκείνοι όμως ήταν αποφασισμένοι. Κι όταν πλησίασε ή λεία τους, επιτέθηκαν στα παιδιά, τα έδειραν καί άρπαξαν το αλεύρι.Οί νεαροί, δαρμένοι καί κακοποιημένοι, πήγαν στα σπίτια τους καί διηγήθηκαν το επεισόδιο. "Υστερα ειδοποίησαν τον διοικητή, τον Σίμωνα Μπάιλο, κι εκείνος έστειλε στρατιώτες για να συλλάβουν τους κακοποιούς. Οί στρατιώτες συνέλαβαν σαν ύποπτο μόνο τον Στέφανο, γιατί οί άλλοι είχαν εξαφανιστεί. Εκείνος βάδιζε αμέριμνος, έχοντας πεποίθηση στην αθωότητα του. Απολογήθηκε στους στρατιώτες με ειλικρίνεια, αλλά δεν τον πίστεψαν. Τον έδεσαν καί τον έκλεισαν στη φυλα κή.

Όταν τον οδήγησαν στον κριτή, ομολόγησε πάλι την αλήθεια:

- Βάδιζα με τους ληστές, αλλά μέρος στη ληστεία δεν έλαβα. "Αδικα με κατηγορείτε.

Ό δικαστής όμως δεν τον πίστεψε καί τον καταδίκα σε.

- Ποια τιμωρία προτιμάς, τον ρώτησε, να σου κόψουν τα χέρια ή να σου βγάλουν τα μάτια;

Κι εκείνος, περίλυπος, προτίμησε τη δεύτερη, γιατί του φάνηκε λιγότερο οδυνηρή. Με θρήνους καί οδυρμούς οδηγήθηκε στον τόπο της καταδίκης, όπου εκτελέστηκε ή φοβερή απόφαση. Ό Στέφανος τώρα, ανίκανος για μετακινήσεις, χειραγωγείται από τη μητέρα του. Δεκαοχτώ μίλια από την πρωτεύουσα του νησιού ήταν χτισμένη ή παραθαλάσσια πόλη Κασσιόπη. Ήταν γνωστή για ένα ναό της Θεοτόκου, από τον όποιο περνούσε πλήθος λάου καί προσκυνούσαν τη θαυματουργή της εικόνα. Ό Στέφανος αποφασίζει καί πηγαίνει στην πόλη αυτή. Θα μένει στον ναό της Θεοτόκου καί θα ζητά ελεημοσύνη από τους φιλάνθρωπους. Προσκύνησε με τη μητέρα του τη θαυματουργή εικόνα καί παρακάλεσε τον διακονητή μοναχό να του παραχωρήσει ένα κελλάκι για τη διαμονή του. Την πρώτη βραδιά έμειναν μέσα στην εκκλησία. Ή μητέρα του, κατάκοπη, κοιμήθηκε αμέσως. Ό ίδιος όμως δεν μπορούσε να ησυχάσει από τους πόνους. Κάποια στιγμή τον πήρε ένας ύπνος ελαφρός. Νοιώθει τότε δυο χέρια να τον ακουμπούν καί να ψηλαφούν τίς κόγχες των ματιών του. Ήταν τόσο αισθητό, ώστε ξύπνησε αμέσως καί αναρωτιόταν ποιος να τον είχε αγγίξει. Καί τότε Βλέπει μπροστά του μια γυναίκα λαμπροφορεμένη καί λουσμένη στο φως. Στάθηκε λίγο κι υστέρα εξαφανίστηκε. Γυρίζει ό Στέφανος καί βλέπει τα καντήλια αναμμένα. Ξυπνάει τη μητέρα του καί τη ρωτάει:

- Ποιος άναψε τα καντήλια;

-Σώπα καί κοιμήσου, του λέει εκείνη, νομίζοντας πώς το παιδί της ονειρεύεται. Εκείνος όμως επέμενε:

- Βλέπω την εικόνα της Θεοτόκου. Δεν είναι φαντασίες αυτά πού σου λέω!

Τότε ή μητέρα ανασηκώθηκε καί κοίταξε με ανησυχία καί λαχτάρα το πρόσωπο του. Ναί, δεν την απατούσαν τα μάτια της. Ζούσε τη στιγμή εκείνη ένα ολοζώντανο θαύμα: Οί κόγχες του παιδιού της στολίζονταν από δύο γαλανά μάτια! Ενώ, πρίν την τύφλωση, τα μάτια του Στέφανου ήταν μαύρα! Αμέσως, μητέρα καί γιος ευχαρίστησαν με δάκρυα χαράς την Ύπεραγία Θεοτόκο για τη γρήγορη επέμβαση της. Από τον θόρυβο πήρε είδηση ό νεωκόρος μοναχός κι έτρεξε στον ναό για να δει τί συμβαίνει. Το ολοφάνερο θαύμα τον συγκλόνισε κι έφυγε γρήγορα για τη χώρα, για ν' αναγγείλει το γεγονός στον διοικητή. Εκείνος, παραξενεμένος, πήρε μαζί του τους προκρίτους της Κέρκυρας κι επισκέφθηκε τον Στέφανο. Είδε τα νέα μάτια στίς κόγχες τους καί θαύμασε. Είδε ακόμη, σαν απόδειξη, καί το σημάδι στα βλέφαρα του από το πυρακτωμένο σίδερο. Μέσα του όμως ό διοικητής είχε καί κάποια αμφιβολία. Γι' αυτό, όταν επέστρεψε στη χώρα, καλεί τον δήμιο καί τον ρωτάει:

- Έβγαλες, πραγματικά, τα μάτια του Στέφανου, όπως είχα διατάξει;

- Βεβαίως τα έβγαλα. Βρίσκονται ακόμη μέσα σε μία λεκάνη. Ορίστε!

Ό Μπάιλος κοίταξε ανήσυχος τη λεκάνη. Πράγματι μέσα σ' αυτήν υπήρχαν δύο μάτια, καί μάλιστα μαύρα μάτια, όχι γαλανά, σαν κι αυτά πού είχε τώρα ό Στέφανος. Ή αλήθεια αποδείχθηκε με τον πιο εύγλωττο καί πειστικό τρόπο. Κι ό ηγεμόνας, αφού ειδοποίησε να φέρουν τον Στέφανο, του ζήτησε συγνώμη καί τον αποζημίωσε με πλούσια δώρα. Τέλος, ανακαίνισε μ' επιμέλεια τον περίβολο του ιερού ναού της Θεοτόκου.

http://miaprosefxigiamas.blogspot.gr
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αν θέλεις, δες κι εδώ

Για να λαμβάνεις στο Email σου τα νέα άρθρα

Αρχείο